چگونه می‌توانید هنگام مراجعه به گفتاردرمانی، در تشخیص صحیح‌تر و سریع‌تر مشکل خود یا فرزندتان به درمانگر کمک کنید؟ مواردی که در زیر آمده است علاوه بر ضروری بودن در روند تشخیص، تصویر دقیق‌تری را از مشکل موجود به گفتاردرمانگر ارائه می‌کند.
  • دقت و صداقت در ارائه اطلاعات و پاسخ به سوالات درمانگر

    به جرات می‌توان گفت که مهمترین بخش در ارزیابی و مصاحبه، دادن اطلاعات دقیق و صحیح به درمانگر است. متاسفانه برخی از مراجعان مشکل خود و یا همراه خود را یا بزرگتر از حد واقعی آن گزارش می‌کنند و یا آن را دست کم می‌گیرند و یا هنوز قائل به وجود مشکل و ضرورت رسیدگی به آن نیستند. این جهت‌گیری‌های فکری باعث سهل‌انگاری و عدم دقت در ارائه اطلاعات صحیح می‌شود.
    اطلاعاتی که والدین بهتر است بدانند. ‌

    ۱. وضعیت سلامت عمومی (جسمی و روانی) و بهداشتی مادر قبل، حین و بعد از تولد (اعم از کلیه درمان‌ها و داروهای مصرفی)
    ۲. وضعیت سلامت عمومی کودک قبل، حین و بعد از تولد (روش زایمان، وزن و اندازه نوزاد، روند زایمان و…)
    ۳. سن تقریبی رشد مهارت‌های حرکتی (گردن گرفتن، نشستن، چهاردست و پا راه رفتن و ایستادن)
    ۴. سن تقریبی رشد مهارت‌های گفتار و زبان (سن قان و قون اولیه، سن اولین کلمات، سن عبارت‌های ساده (مانند “مامان آب” و …) و سن اولین جملات “آب بده”
    ۵. تاریخچه پزشکی کامل کودک (اعم از تمام بیماری‌های کودک، درمان‌ها و داروهای مصرفی، جراحی‌ها و…)
    ۶. تاریخچه کامل توانبخشی (اگر داشته است) مانند نوع و طول دوره درمان
    ۷. نحوه رشد و وضعیت کنونی رفتار‌های ارتباطی (بازی با بچه ها و بزرگسالان، نحوه تعامل با دیگران) رشد مهارت‌های پیش کلامی
    ۸. برنامه کلی و روزانه زندگی کودک
    ۹. میزان و کیفیت خواب (زمان و طول خواب)
    ۱۰. تغذیه و کیفیت آن (مشکلات جویدن و بلع و …)
    ۱۱. ترجیحات فردی کودک (چیزهایی که علاقه دارد یا ندارد اعم از بازی، فعالیت، شخصیت، غذا و …)
    ۱۲. وضعیت کلی بهداشت و عملکرد دهان و دندان

  • تهیه نمونه گفتار از کودک یا به صورت فیلم یا به صورت صوتی و یا به صورت نوشته

    تهیه نمونه گفتار یکی از ارزشمندترین کارهایی است که والدین باید قبل از مراجعه که گفتاردرمانی انجام دهند. بهترین نونه گفتارها دارای ویژگی‌های زیر هستند.
    ۱. نمونه گفتار بهتر است در وضعیت‌های ارتباطی متنوع گرفته شود.
    ۲. بهتر است حداقل در سه مکان متفاوت گرفته شود.
    ۳. حداقل ۸-۱۰ دقیقه باشد.
    ۵. دارای حداقل ۳۰۰ تا ۵۰۰ کلمه باشد که کودک صحبت کرده است.
    ۶, بهتر است در حالت‌های مکالمه و یا تعریف داستان، خاطره و یا اتفاقات روزمره باشد. بگذارید بیشتر کودک صحبت کند. سعی کنید سوالات باز بپرسید و کودک را درگیر بازی‌های کلامی کنید. با سوالات بسته کودک را سوال پیچ نکنید.
    ۷. در نهایت سعی شود در ارتباط با بزرگسال و هم‌ سن و سالان خود کودک تهیه شود.
    ۸. در حالت نوشته سعی کنید هر آنچه را که کودک می‌گوید بنویسید و گفتار او را تصحیح نکنید.

  • تهیه فیلم از رفتارهای اجتماعی و فردی کودک در موقعیت‌های روزمره

    فیلم‌ها کوتاه و متنوع باشند (در حد ۵ دقیقه) و در موقعیت‌های عادی و متنوع (مانند حین غذا خوردن، حین بازی و تعامل با دیگران) گرفته شوند